Olympische spelen

Overgenomen uit het gezaghebbende Franse sportmagazine “Paris Olympique”.

Onlangs besloot het Internationaal Olympisch Comité om de zege van de Nederlands-Franse roeiers (twee met stuurman) tijdens de spelen van 1900 met terugwerkende kracht alsnog aan Nederland toe te kennen. Uiteraard is in onze heldhaftige natie alom met heftige verontwaardiging gereageerd op deze belediging aan het adres van het Franse volk. Natuurlijk… de stuurman van destijds was een onbekend gebleven Franse jongeman van ongeveer twaalf jaar, maar dat betekent allerminst dat hij geen essentiële bijdrage heeft geleverd aan de overwinning. Stel je eens voor, dat hij daar niet had gezeten. Dan hadden de twee Nederlandse roeiers het zonder stuurman moeten doen, en zouden zij ongetwijfeld ergens in de oever van de Seine zijn beland. Wellicht zouden zij sindsdien spoorloos vermist zijn geweest en werden hun skeletten pas jaren later gevonden tijdens een reddingspoging van een clochard die in benevelde toestand te water was geraakt.
Behalve dat het I.O.C. ons volk diep heeft gekrenkt, houdt dit besluit natuurlijk ook een miskenning in van de sublimiteit van de Franse jeugd.

Het is natuurlijk zeer opvallend, dat juist een Néderlands bedrijf heeft aangedrongen op herziening van de toekenning. Onmiddellijk dringt zich de vraag op, of er belangen van Nederlands nationaal niveau een rol spelen. Heeft het wellicht te maken met de Nederlandse interesse, om de spelen van 2028 te organiseren? Bij een besluit hierover zullen de in de loop der jaren gewonnen zeges natuurlijk mede in aanmerking genomen worden, en dan kan één medaille meer of minder van doorslaggevende betekenis zijn. Evenmin mogen wij de rol van de voorzitter van het I.O.C., de Belgische graaf Jacques Rogge, over het hoofd zien. Het mag allerminst uitgesloten worden, dat hij een belangrijk aandeel heeft geleverd in deze onverkwikkelijke zaak. Is deze man niet Vlaamstalig? Wekt dit op zijn minst niet het vermoeden dat hij zich heeft laten leiden door de Belgische taalstrijd? Door het aandeel van de heroïsche Franse jongeman als niet ter zake doende te bestempelen, heeft hij uiteraard het hele Franse taalgebied een hak willen zetten.
Het spreekt voor zich, dat hij dit niet in zijn eentje voor elkaar gekregen heeft. Om steun te krijgen voor deze laffe daad, heeft hij zich gewend tot… de Franse president. De redactie van dit magazine is zich ervan bewust, dat deze opmerking als een mokerslag bij onze natie aankomt, maar zijn de signalen niet overduidelijk? Let eens op de achternaam van ons staatshoofd: Hollande. Waarom zou hij zo heten? Daar is maar één reden voor te bedenken: de man heeft een buitenproportionele sympathie voor het volk van de Lage Landen.

“Paris Olympique” is echter geenszins van plan om deze onrechtvaardige maatregel van het I.O.C. zonder verdere actie te laten passeren. Binnenkort zal zij een verzoekschrift indienden bij het Franse parlement, waarin zij voorstelt om onder de Arc de Triomphe een tweede eeuwige vlam te ontsteken, ter ere van de onbekende Franse Olympische speler.