Spookhuis

In Japan is er commotie ontstaan, omdat de Japanse premier Shinzo Abe nog steeds niet in zijn ambtswoning woont. Hoewel hij het zelf ontkent, zou hij volgens de geruchten bang zijn voor de spoken, die in dat huis rondwaren.
Eigenlijk wist ik niet, dat er in Japan ook spookhuizen bestonden. In Engeland bestaan ze wél. Daar zijn genoeg bouwvallige optrekjes te vinden, waar niemand in durft te komen, vanwege dichtklappende deuren, geklop tegen muren en geluid van voetstappen, terwijl er in het hele huis geen mens te bekennen is.
In Nederland bestaan dit soort woningen niet, voor zover ik weet. Hoewel… In ons huis gaat er ook wel eens een deur spontaan open. Doorgaans gebeurt dat, als er twee ramen tegen elkaar open staan.
‘Je hebt die deur niet goed gesloten schat,’ verwijt Astrid me dan met een dubieus glimlachje.
‘Dat is het huisspook,’ antwoord ik haar dan.
‘Jaja’, is haar commentaar, ‘maak er maar weer een grap van.’
Enkele weken geleden, toen er een stevige wind stond, sloeg een van de deuren met een klap dicht. Mijn lieve Astrid schrok hevig, en viel onmiddellijk tegen mij uit.
‘Doe de deur nou eens achter je kont dicht!’
‘Ik heb die deur helemaal niet gebruikt, mijn allerliefste. Alleen jij bent in dat kamertje geweest,’ antwoordde ik met mijn meest sympathieke stem, waarin uiteraard een zweem van spot was te bespeuren.
Astrid reageerde met een boze blik en een narrig zwijgen.

Onlangs kwam Astrids vriendin Florence een middagje op bezoek. Er ontstond al snel een geanimeerd geratel, waar ik gelukkig niet aan deel hoefde te nemen. Toen Florence na twee uurtjes weer huiswaarts ging, was ik in de veronderstelling dat alle wetenswaardigheden waren uitgewisseld. Maar wat een vergissing… Terwijl Astrids vriendin haar jas al aan had, ging het gekwebbel in de deuropening gewoon door. Na een kwartier was ik het zat. Het was weer een winderige dag, en ik herinnerde me het voorval van enige weken geleden nog. Dus zette ik de deur van de huiskamer naar de hal wijd open, en opende bovendien ook nog eens een raam. Het resultaat was als verwacht: een keihard dichtklappende deur en een een tweetal geschrokken uitroepen in de hal. Binnen een minuut hadden de dames afscheid genomen. In de hal hoorde ik driftige voetstappen naar de kamerdeur toelopen, en ik kneep hem wel een beetje.
In ons huis woont namelijk wel degelijk één spook, en ik ben nog bang voor haar ook.