Examen

Ook onze Josje zat deze week vol spanning de uitslag van haar examen af te wachten.  Dit met een humeur, waar Astrid en ik echt geen raad mee wisten. Wij vroegen ons af, wat er nu zo spannend kon zijn. Het stond als een paal boven water dat ze geen enkele kans op een goede uitslag zou maken. Per slot van rekening had ze het hele seizoen niets aan haar studie gedaan, en de resultaten van haar proefwerken kwamen zelden boven de drie uit.

Maar goed… Josje was dus ongedurig, en toen uiteindelijk de telefoon ging, liep ze er als een razende mee weg. Wij durfden niet achter haar aan te lopen en verlangden vurig terug naar vroegere tijden, toen de hoorn nog gewoon met een draadje aan het toestel vast zat. Na enkele minuten kwam ze stralend terug.

‘Geslaagd!’ riep ze uit. ‘En ik had een tien voor wiskunde.’

Astrid en ik waren met stomheid geslagen. Hoe kwam Josje aan die uitslag? Zelfs al zou ze wél werk van haar studie hebben gemaakt, dan nog was dit onmogelijk. Ze heeft namelijk nooit iets van mathematische materie begrepen.

De aap kwam al snel uit de mouw: Ze had de examens gekocht.

‘Wat!’ riepen wij beiden verbijsterd. ‘Heb jij je daarmee ingelaten?’

Als reactie op onze afkeurende uitroep werd Josje boos: ‘Wat is daar mis mee?’

‘Omdat dat niet eerlijk is. Die examens waren gestolen.’

‘Het is wél eerlijk,’ reageerde onze grote kleine meid. ‘Ik heb er netjes voor betaald!’

‘Maar je hebt gestolen waar gekocht. Dat is heling en verboden.’

‘Het was niet gestolen. Het waren kopietjes. Ik ben er zelf bij geweest, toen die werden uitgedraaid.’

‘Je moet dit aan gaan geven,’ beval ik haar resoluut.

‘Ik denk er niet aan. Dan kan ik fluiten naar mijn diploma, en ik heb er hard genoeg voor gewerkt.’

‘Je hebt er helemaal niets aan gedaan.’

‘Wel! Jullie weten zeker niet hoe duur die examens waren. Ik heb er drie vakantieweken voor gewerkt.’

Toen kon onze lieveling haar lachen niet meer inhouden.

‘Het is niet waar hoor. Ik ben gezakt als een baksteen.’

Astrid en ik lachten opgelucht met haar mee. Pas toen het al te laat was, realiseerden wij ons dat Josje met deze grap een ernstige reprimande en drie weken huisarrest had voorkomen.